Natura 2000

Europejska Sieć Ekologiczna Natura 2000 jest wyznaczana na europejskim terytorium państw członkowskich w celu zapewnienia skutecznej ochrony siedlisk przyrodniczych oraz siedlisk zagrożonych gatunków europejskiej flory i fauny. Obszary wchodzące w skład Sieci są bardzo zróżnicowane. Mogą obejmować już istniejące tereny chronione (parki narodowe, rezerwaty przyrody, parki krajobrazowe) jak i obszary w ogóle nie planowane do objęcia ochroną (np. obszary o zróżnicowanym krajobrazie rolniczym i dużej różnorodności gatunkowej).

W skład Europejskiej Sieci Natura 2000 wchodzą:

- Specjalne Obszary Ochrony Siedlisk (SOO),

- Obszary Specjalnej Ochrony Ptaków (OSO),

- obszary mające znaczenie dla Wspólnoty

W gminie Bojanów na obszarze o powierzchni 17356,5 ha (ponad 95% powierzchni gminy) wyznaczony został w 2004 r. obszar specjalnej ochrony ptaków Puszcza Sandomierska PLB180005 wchodzący w skład Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000. Gmina Bojanów  włączona została w skład Sieci z uwagi na położenie wewnątrz kompleksu leśnego Puszczy Sandomierskiej oraz obecność siedlisk wykorzystywanych przez dziko żyjące gatunki ptaków.

Obszar Puszcza Sandomierska o łącznej powierzchni 129 115,6 ha, położony jest południowo-wschodniej części Polski w widłach Wisły i Sanu w województwie podkarpackim na terenie powiatów rzeszowskiego, ropczycko-sędziszowskiego, kolbuszowskiego, mieleckiego, tarnobrzeskiego, stalowowolskiego oraz niżańskiego. W przeszłości teren został częściowo odlesiony tworząc obecnie mozaikę lasów i terenów rolniczych. Przez puszczę przepływają rzeki Łęg i Trześniówka. Rzeka Łęg wraz z dopływami Przywrą i Zyzogą zachowały w znacznej części swój naturalny charakter. Dominującym typem użytkowania ziemi są lasy i tereny rolnicze.

Obszar specjalnej ochrony ptaków Puszcza Sandomierska został wyznaczony dla ochrony siedlisk i gatunków dziko żyjących ptaków. Granice obszaru zostały wyznaczone głównie w celu zapewnienia ochrony liczebnych populacji gatunków ptaków leśnych i wodno-błotnych. Teren stanowi  bardzo cenną ostoję m.in. bociana czarnego, bociana białego, ptaków drapieżnych, derkacza. Jest jednym z kluczowych terenów do zachowania ginących gatunków kraski, podgorzałki i czapli białej – obszar stanowi miejsce gniazdowania ponad 10% populacji tych gatunków w Polsce. Ponadto obszar jest miejscem licznego występowania w okresie lęgowym świergotka polnego, lelka, dudka, dzięciołów (średniego, czarnego, białoszyjego, zielonosiwego, i zielonego), gąsiorka, skowronka borowego, trzmielojada, jarzębatki,  ortolana.